Πέμπτη, 19 Σεπτεμβρίου 2013

ΓΙΑΤΙ ΥΠΑΡΧΕΙ ΑΝΑΝΤΙΣΤΟΙΧΙΑ ΑΝΑΜΕΣΑ ΣΤΙΣ ΠΡΟΘΕΣΜΙΕΣ ΠΑΡΑΓΡΑΦΗΣ ΠΟΥ ΙΣΧΥΟΥΝ ΓΙΑ ΤΟΝ ΟΑΕΕ ΚΑΙ ΣΕ ΑΥΤΕΣ ΠΟΥ ΙΣΧΥΟΥΝ ΓΙΑ ΤΟΥΣ ΑΣΦΑΛΙΣΜΕΝΟΥΣ ΤΟΥ ΟΑΕΕ



Σύμφωνα με την εγκύκλιο 64/24-7-2008 του ΟΑΕΕ υπάρχει αναντιστοιχία ανάμεσα στις προθεσμίες παραγραφής των αξιώσεων του ΟΑΕΕ έναντι των ασφαλισμένων του και των ασφαλισμένων έναντι του ΟΑΕΕ για επιστροφή αχρεωστήτως καταβληθεισών εισφορών.

Σύμφωνα με την εγκύκλιο ισχύουν τα κάτωθι:
 «Α. Παραγραφή αξιώσεων για επιστροφή αχρεωστήτως καταβληθεισών εισφορών
        Με το Π.Δ. 258/05 (Καταστατικό του ΟΑΕΕ) και την Υ.Α. Φ/ΟΙΚ.10035/25147/4888/13-6-2006 (Καν. Οικ. Οργαν. & Λογ. Λειτ. Του ΟΑΕΕ) ορίζεται ότι : « Ο χρόνος παραγραφής αξιώσεων κατά του φορέα αχρεωστήτως εισπραχθεισών ασφαλιστικών εισφορών είναι πέντε έτη».
        Με την εισαγωγή των ανωτέρω νέων διατάξεων ετέθη θέμα για τις αχρεωστήτως καταβληθείσες εισφορές ασφαλισμένων πρώην ΤΕΒΕ για τις οποίες δεν είχε ολοκληρωθεί ο 20ετής χρόνος παραγραφής σύμφωνα με τις καταστατικές διατάξεις του πρώην ΤΕΒΕ.

        Το Ι’ τμήμα του Ελεγκτικού Συνεδρίου με την Πράξη 245/ Συν/ση 29η/30-10-2007 και η Νομική Υπηρεσία του Οργανισμού με τις γνωμοδοτήσεις αριθμ. 2411/26-4-07 και 4961/16-5-08 γνωμοδότησε ότι:
«…Ειδικότερα, εις ό,τι αφορά στο ζήτημα της παραγραφής οι περί ταύτης διατάξεις του νεότερου νόμου εφαρμόζονται και επί γεγενημένων μεν, αλλά μήπως κατά την εισαγωγή αυτού παραγραφεισών αξιώσεων. Κατά το μέχρι τούδε όμως δίκαιο κρίνονται η έναρξη, η αναστολή και η διακοπή της παραγραφής, εφόσον τα περιστατικά αυτά έλαβαν χώρα προ της  εισαγωγής του  νέου νόμου  (πρβλ. αρ. 18 ΕισΝΑΚ ). Περαιτέρω στην παράγραφο 2  του  άρθρου 18 του ΕισΝΑΚ ορίζεται ότι:« Εάν ο χρόνος της παραγραφής του Κώδικος είναι βραχύτερος από τον του μέχρι τούδε δικαίου, από της εισαγωγής του Κώδικος υπολογίζεται ο βραχύτερος, άρχεται δε από ταύτης. Εν  ή περιπτώσει όμως ο του μέχρι τούδε δικαίου χρόνος παραγραφής  συμπληρούται ενωρίτερον του εν τω Κώδικι οριζομένου βραχυτέρου η παραγραφή συμπληρούται άμα τη παρελεύσει του μέχρι τούδε δικαίου».
Σύμφωνα με τα ανωτέρω για τις αχρεωστήτως καταβληθείσες εισφορές ασφαλισμένων πρώην   ΤΕΒΕ   αν  την   1-1- 2007   ο    υπολειπόμενος   χρόνος    παραγραφής    ήταν:
α) μικρότερος της πενταετίας, ισχύει ο μικρότερος χρόνος,
β)μεγαλύτερος της πενταετίας τότε διακόπτεται η παραγραφή και αρχίζει να ισχύει νέα πενταετής.

Β. Παραγραφή δικαιώματος του Οργανισμού για είσπραξη εισφορών
        Με το άρθρο 17 του ΠΔ 258/05 ορίζεται ότι :Το δικαίωμα του Οργανισμού προς είσπραξη εισφορών παραγράφεται μετά από παρέλευση 20ετίας από τη λήξη του οικονομικού έτους, κατά το οποίο κατέστησαν απαιτητές. Σε περίπτωση έκδοσης ΠΕΕΠΤ ή ρύθμισης των οφειλών σε δόσεις ή υποβολής μήνυσης από τον Οργανισμό ή σε κάθε άλλη περίπτωση προβλεπομένη από τον ΚΕΔΕ η παραγραφή διακόπτεται και αρχίζει νέα εικοσαετής. Ο ασφαλισμένος δικαιούται να καταβάλλει τις εισφορές και μετά την παραγραφή αυτών, με το ισχύον ασφάλιστρο του χρόνου καταβολής και τις νόμιμες προσαυξήσεις. Στην περίπτωση αυτή ο Οργανισμός υποχρεούται να συνυπολογίσει το χρόνο, για τον οποίο καταβλήθηκαν οι εισφορές, ως χρόνο ασφάλισης…
        Για το πρώην ΤΣΑ το δικαίωμα του Ταμείου για είσπραξη εισφορών υπόκειτο σε 10ετή παραγραφή και δεν μπορεί να τύχουν εφαρμογής οι νεότερες διατάξεις του άρθρου 17 του ΠΔ258/05 επί αξιώσεων προς καταβολή ασφαλιστικών εισφορών οι οποίες ήταν ήδη παραγεγραμμένες κατά την εισαγωγή των ως άνω διατάξεων (1-1-2007).
Γ. Διακοπή της παραγραφής
        Σύμφωνα με τη γνωμοδότηση αριθμ. 5981/26-6-2008 της Νομικής Υπηρεσίας του ΟΑΕΕ «…οι πρακτικά σημαντικότεροι και συνηθέστεροι λόγοι διακοπής είναι η «αναγνώριση της αξίωσης» από τον υπόχρεο (ΑΚ260) και η « έγερση αγωγής» (ΑΚ261). Η αναγνώριση είναι δυνατή με οποιαδήποτε ενέργεια, δια της οποίας εκφράζεται σαφώς η πεποίθηση του οφειλέτη περί της υπάρξεως της ιδικής του υποχρεώσεως και της αξιώσεως του δανειστού , όπως για παράδειγμα , η μερική καταβολή της οφειλής, η καταβολή τόκων , η αίτηση προθεσμίας καταβολής της οφειλής , η παροχή ασφάλειας κλπ. Εξ’ άλλου , η αγωγή ασκείται με κατάθεση του δικογράφου στον γραμματέα του δικαστηρίου και επίδοση αντιγράφου στον εναγόμενο. Με την αγωγή εξομοιώνεται και κάθε άλλη «επιθετική πράξη» του δικαιούχου κατά του υπόχρεου που τείνει σε επιδίωξη ή αναγνώριση της αξίωσης (όπως είναι η ανταγωγή ή η κύρια παρέμβαση κλπ)…..
        Επίσης στο άρθρο 17 του Καταστατικού του Οργανισμού , η αίτηση για ρύθμιση των οφειλών σε δόσεις εκ μέρους του ασφαλισμένου (αναγνώριση δηλαδή εκ μέρους του της σχετικής αξίωσης – άρθρο 260ΑΚ), αλλά και οι «επιθετικές πράξεις» από την πλευρά του Οργανισμού μας (όπως υποβολή μήνυσης , έκδοση Πράξης Επιβολής Εισφορών και Πρόσθετων Τελών, άρθρο 261ΑΚ) αποτελούν τους συνηθέστερους λόγους διακοπής της παραγραφής απαιτήσεων του ΟΑΕΕ για μη εισπραχθείσες εισφορές.»

Κατά συνέπεια υπάρχει αδικαιολόγητη αναντιστοιχία ανάμεσα στις δύο πλευρές, αναντιστοιχία που δημιουργεί ευνοϊκό καθεστώς για τον ΟΑΕΕ και δυσμενές για τους ασφαλισμένους του. Ειδικά μάλιστα αν εκτιμήσουμε το γεγονός ότι ο ΟΑΕΕ αποτελεί Οργανισμό σημαντικού μεγέθους με υπεροπλία νομική σε αντίθεση με τους ασφαλισμένους του.

Δεν υπάρχουν σχόλια:

Δημοσίευση σχολίου